facebook

Instytut Wzornictwa
Politechniki Koszalińskiej

Strona głównaInstytut Aktualności Wydarzenia Dla studentów Dla kandydatów Dla pracowników Biznes Absolwenci Studenci Archiwum Noc Muzeów 2017 XVII Zachodniopomorski Festiwal Nauki Nasi Studenci upiększą Miastko Wystawa Prac Studentów Bliżej designu - wystawa prac studentów Przedmiot Architektura Środowisko Mistrz i M... Więcej...

Wystawa "Mistrz i M... 2D, 3D, I MAGIA RUCHU"





Monika Zawierowska-Łozińska

Projektant wzornictwa, grafik, wykładowca akademicki w Instytucie Wzornictwa PK od 1997 roku. Zastępca Dyrektora Instytutu Wzornictwa Politechniki Koszalińskiej ds. Organizacji Współpracy Zagranicznej. Pracownie: Projektowania Komunikacji Wizualnej oraz Ilustracji i Typografii.

Szanuję najdrobniejsze przejawy kreatywności, bo są one uwarunkowane indywidualnymi możliwościami osobniczymi, a pierwszy impuls rozbudzający wyobraźnię przy okazji tworzenia, może być początkiem wielkich odkryć, które robimy jako ludzkość przy okazji pomyłek.

Wystawa otrzymała tytuł Mistrz i M... 2D, 3D i Magia Ruchu. Prezentuje inspiracje, przypadki, zamierzenia i realizacje. Jest skromną bazą danych, która powstała przy okazji kontaktów z designerami książek ruchomych i ich odbiorcami. Jest zbiorem prac niekomercyjnych, ma inspirować przemyślenia konstrukcyjne przede wszystkim, ale wykorzystanie tych doświadczeń w celach komercyjnych nie jest przez to wykluczane. Konstrukcje abstrakcyjne i umowne ograniczyłam do projekcji obiektów, które otwierają się do kąta 180 stopni, czyli do płaskiego podłoża. Następnym krokiem będzie prezentacja konstrukcji zamkniętych w 90 stopniach, a potem do mechanicznej animacji.

Celowo do budowania konstrukcji prezentowanych na wystawie został użyty materiał, który sam w sobie nie jest atrakcyjny, jest materiałem powszechnie dostępnym, a jego struktura jest pospolita.
Papier kocha siebie i łatwo wchodzi w dialog z odbiorcą, nawet jeśli przybierze formę płaskiej kartki. Jego magia, nawet przy użyciu zwykłego papieru pakowego, zaczyna być dostrzegana po uzyskaniu struktury , formy jaką może stworzyć. Wartość papieru wzrasta wraz z umiejętnościami i możliwościami twórcy. Praca z konstrukcjami papierowymi polega nie tylko na stworzeniu formy i znalezieniu funkcji dla powstałego przedmiotu. Przedmiot w moim założeniu powinien mieć jeszcze założenie „niewidzialności”. W formie złożonej może „przeczekać” do swojego ponownego odkrycia, jeśli się opatrzy w otoczeniu lub musi być przetransportowany. Odnoszę się tu do drugiej połowy ubiegłego stulecia w designie, gdzie niedostateczna ilość miejsca do magazynowania, zmusiła społeczeństwo do tworzenia przedmiotów składanych ( wózki i rowery, które musiały się zmieścić w bagażniku, stoliki kuchenne otwierane tylko na czas spożywania posiłku, łóżka chowane w szafach, albo bardziej współczesny przykład – komputer osobisty typu laptop). Mnie, pod względem składania zafascynowała ilustracja, która była dla mnie przez swoją trójwymiarowość- teatrem z czasów dzieciństwa i spokojnie mogła czekać na następną odsłonę między innymi książkami na półce. Z czasem, ważniejsza od strony ilustracyjnej stała się konstrukcja owego teatru. To sprowadziło mnie na drogę analizy „ składalności” wszystkiego, co wpadało mi w ręce, lub w oko (bo w myślach, na płasko można złożyć i budynek). Opakowania były dużym procentem tych działań.

To, co da się złożyć, można również rozłożyć. Forma 2D (dwuwymiarowa) przybierała swoją trójwymiarowość i odwrotnie, dochodziły do tego różnorodne mechanizmy pochodzące wprost i pośrednio z zagadnień mechaniki i inżynierii, czy architektury. Analizowane były nośność i wytrzymałość konstrukcji powstających z lichych kartek papieru, tylko za pomocą gięcia i cięcia.


Zachwyt nad możliwościami papieru i ludzi wykorzystujących potencjał tego materiału, doprowadziły mnie do wielu wątków, które pozwalały zdobywać wiedzę na temat podstawowych konstrukcji i możliwości ich mieszania. Nie ma tu co namawiać kogokolwiek do konieczności wykorzystania tych technik przez różne środowiska, bo potrzeba sama kreuje grupy poszukujące pracy z tak łatwym tworzywem jak papier. Podanie instrukcji pierwszych kroków do takiej pracy i pokazanie możliwości ich łączenia, może bardzo uaktywnić kreatywność i ułatwić pierwszy kontakt z formą. Ideałem byłoby (podobnie jak to można zaobserwować w Japonii), nauczyć najmłodszych pracy z tworzywem i szacunku do prostych rzeczy poprzez wskazanie możliwości twórczych . Trzeba wskazać jedynie drogę kreatywnego wykorzystania tego, co jest pod ręką...

dr Monika Zawierowska-Łozińska [ adiunkt, doktor sztuk pięknych ]
>Reprezentuje dyscypliny naukowe: grafika użytkowa/ komunikacja wizualna/ wzornictwo.
Absolwentka Wydziału Malarstwa i Grafiki Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Gdańsku ‘92 – Pracownia Grafiki Prof. Jerzego Krechowicza oraz Komunikacji Wizualnej National College of Art and Design w Dublinie, Irlandia.
>Doktorat w Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku w 2003 roku w dziedzinie sztuk plastycznych, w dyscyplinie artystycznej: grafika. Tytuł teoretycznej rozprawy doktorskiej: „ Ilustracja w zgięciu kartki”.

Strona głównaPoprzednia strona WzornictwaWyślij uwagi techniczneLogowanie

Copyright: Instytut Wzornictwa Politechniki Koszalińskiej 2013