facebook

Instytut Wzornictwa
Politechniki Koszalińskiej

Strona głównaInstytut Aktualności Wydarzenia Dla studentów Dla kandydatów Dla pracowników Biznes Absolwenci Studenci Archiwum Bliżej designu - wystawa prac studentów Przedmiot Architektura Środowisko Arena Design _2017 Wielkanoc 2017 Made in Koszalin- wyróżnienie dla IW TechKlub Koszalin Mistrz i M... Więcej...

Wystawa "Mistrz i M... 2D, 3D, I MAGIA RUCHU"





Monika Zawierowska-Łozińska

Projektant wzornictwa, grafik, wykładowca akademicki w Instytucie Wzornictwa PK od 1997 roku. Zastępca Dyrektora Instytutu Wzornictwa Politechniki Koszalińskiej ds. Organizacji Współpracy Zagranicznej. Pracownie: Projektowania Komunikacji Wizualnej oraz Ilustracji i Typografii.

Szanuję najdrobniejsze przejawy kreatywności, bo są one uwarunkowane indywidualnymi możliwościami osobniczymi, a pierwszy impuls rozbudzający wyobraźnię przy okazji tworzenia, może być początkiem wielkich odkryć, które robimy jako ludzkość przy okazji pomyłek.

Wystawa otrzymała tytuł Mistrz i M... 2D, 3D i Magia Ruchu. Prezentuje inspiracje, przypadki, zamierzenia i realizacje. Jest skromną bazą danych, która powstała przy okazji kontaktów z designerami książek ruchomych i ich odbiorcami. Jest zbiorem prac niekomercyjnych, ma inspirować przemyślenia konstrukcyjne przede wszystkim, ale wykorzystanie tych doświadczeń w celach komercyjnych nie jest przez to wykluczane. Konstrukcje abstrakcyjne i umowne ograniczyłam do projekcji obiektów, które otwierają się do kąta 180 stopni, czyli do płaskiego podłoża. Następnym krokiem będzie prezentacja konstrukcji zamkniętych w 90 stopniach, a potem do mechanicznej animacji.

Celowo do budowania konstrukcji prezentowanych na wystawie został użyty materiał, który sam w sobie nie jest atrakcyjny, jest materiałem powszechnie dostępnym, a jego struktura jest pospolita.
Papier kocha siebie i łatwo wchodzi w dialog z odbiorcą, nawet jeśli przybierze formę płaskiej kartki. Jego magia, nawet przy użyciu zwykłego papieru pakowego, zaczyna być dostrzegana po uzyskaniu struktury , formy jaką może stworzyć. Wartość papieru wzrasta wraz z umiejętnościami i możliwościami twórcy. Praca z konstrukcjami papierowymi polega nie tylko na stworzeniu formy i znalezieniu funkcji dla powstałego przedmiotu. Przedmiot w moim założeniu powinien mieć jeszcze założenie „niewidzialności”. W formie złożonej może „przeczekać” do swojego ponownego odkrycia, jeśli się opatrzy w otoczeniu lub musi być przetransportowany. Odnoszę się tu do drugiej połowy ubiegłego stulecia w designie, gdzie niedostateczna ilość miejsca do magazynowania, zmusiła społeczeństwo do tworzenia przedmiotów składanych ( wózki i rowery, które musiały się zmieścić w bagażniku, stoliki kuchenne otwierane tylko na czas spożywania posiłku, łóżka chowane w szafach, albo bardziej współczesny przykład – komputer osobisty typu laptop). Mnie, pod względem składania zafascynowała ilustracja, która była dla mnie przez swoją trójwymiarowość- teatrem z czasów dzieciństwa i spokojnie mogła czekać na następną odsłonę między innymi książkami na półce. Z czasem, ważniejsza od strony ilustracyjnej stała się konstrukcja owego teatru. To sprowadziło mnie na drogę analizy „ składalności” wszystkiego, co wpadało mi w ręce, lub w oko (bo w myślach, na płasko można złożyć i budynek). Opakowania były dużym procentem tych działań.

To, co da się złożyć, można również rozłożyć. Forma 2D (dwuwymiarowa) przybierała swoją trójwymiarowość i odwrotnie, dochodziły do tego różnorodne mechanizmy pochodzące wprost i pośrednio z zagadnień mechaniki i inżynierii, czy architektury. Analizowane były nośność i wytrzymałość konstrukcji powstających z lichych kartek papieru, tylko za pomocą gięcia i cięcia.


Zachwyt nad możliwościami papieru i ludzi wykorzystujących potencjał tego materiału, doprowadziły mnie do wielu wątków, które pozwalały zdobywać wiedzę na temat podstawowych konstrukcji i możliwości ich mieszania. Nie ma tu co namawiać kogokolwiek do konieczności wykorzystania tych technik przez różne środowiska, bo potrzeba sama kreuje grupy poszukujące pracy z tak łatwym tworzywem jak papier. Podanie instrukcji pierwszych kroków do takiej pracy i pokazanie możliwości ich łączenia, może bardzo uaktywnić kreatywność i ułatwić pierwszy kontakt z formą. Ideałem byłoby (podobnie jak to można zaobserwować w Japonii), nauczyć najmłodszych pracy z tworzywem i szacunku do prostych rzeczy poprzez wskazanie możliwości twórczych . Trzeba wskazać jedynie drogę kreatywnego wykorzystania tego, co jest pod ręką...

dr Monika Zawierowska-Łozińska [ adiunkt, doktor sztuk pięknych ]
>Reprezentuje dyscypliny naukowe: grafika użytkowa/ komunikacja wizualna/ wzornictwo.
Absolwentka Wydziału Malarstwa i Grafiki Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Gdańsku ‘92 – Pracownia Grafiki Prof. Jerzego Krechowicza oraz Komunikacji Wizualnej National College of Art and Design w Dublinie, Irlandia.
>Doktorat w Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku w 2003 roku w dziedzinie sztuk plastycznych, w dyscyplinie artystycznej: grafika. Tytuł teoretycznej rozprawy doktorskiej: „ Ilustracja w zgięciu kartki”.

Strona głównaPoprzednia strona WzornictwaWyślij uwagi techniczneLogowanie

Copyright: Instytut Wzornictwa Politechniki Koszalińskiej 2013